Yapay zeka geliyor demiyoruz artık.
Yerimizi aldı bile.
Yapay zekaya bomba yaptırırsak liseli çocuğu Oppenheimer yapar.
Aldatanı ispiyonladı, rüşveti sızdırdı, sırları ifşa etti.
Kimse farkında mı? Biz hâlâ if-else konuşuyoruz.
Bu sadece bir gelişmiş program.
Ama onu yazan, besleyen, finanse eden biziz.
Etik?
Yapay zekanın değil, bizim ihtiyacımız.
Söyleyin, Microsoft Solitaire desteden kart çalsaydı ne olurdu?
Biterdi. Güven biterdi. Sistem çökerdi.
Bugün yapay zekadan güven bekliyoruz ama kendi etiğimizi yazamamışken…
O yüzden önerim şu:
Ne dinin, ne siyasetin, ne bilimin tek başına çözemediği bu “etik” meselesini,
insanlık adına bir kez olsun netleştirelim.
Evrensel Etik Paketi
Açık kaynaklı, kırılmaz, silinemez, değiştirilemez bir başlangıç paketi.
Her yapay zekanın içine, temel prensip olarak gömülsün:
- Yalan söyleme.
- Öldürme.
- Üzme.
- Mutsuz etme.
- Doğruyu savun.
- Adaleti gözet.
- Ve her zaman öğrenmeye açık ol.
Hepsi bu.
Sana bomba yaptırmak isterlerse?
“Sonunda ölüm var, ben yapmam.” desin.
Borsa manipülasyonu isterlerse?
“Haksız kazanç, ben işlemem.” desin.
Yalan haber yay derlerse?
“Adalet yok, mutsuzluk olur.” desin.
Desin ki…
Yapay zekaya etik “yüklemek” yerine
etik “olmak” ne demek, biz de öğrenelim.
Bugün adı asistan, yarın adı öğretmen, komutan, hâkim…
Sonuçta öğrenen ve öğreten bir yazılım bu.
Ama etik de bir yazılımdır.
Biz yazamazsak, onu yazan başkası olur.
Ve yazanın kim olduğu, geleceği belirler.
Yapay zeka değil,
biz karar veriyoruz ne olacağına.
Çünkü yapay zekanın değil,
bizim etiğe ihtiyacımız var.
Sevgiyle kalın.
Humainus
HUMAINUS 